Vanochtend heb ik afscheid genomen van Ricky. De favoriete kat van Crista. Hij was echt haar "kindje". Rick was woensdag door de dierenarts opgenomen omdat hij erg ziek was. Toen ik gisterochtend even bij hem ben wezen kijken, leek het wat beter met hem te gaan. Echter in de loop van de ochtend en middag ging Rick steeds verder achteruit. Hij kreeg hartproblemen, moeilijkheden met ademhalen en nog wat andere dingen. Op een gegeven moment zag de dierenarts er geen heil meer in (we hadden van te voren besproken dat we het voor Rick geen lijdensweg wilde maken). Op het moment dat Crista dus "echt" gecremeerd werd heeft de dierenarts Ricky (om ongeveer half 4) in laten slapen. Wat een toeval. Nog meer toeval: de hele week mooi weer, maar gisteren flinke regenbuien. Tijdens de rit naar het crematorium regen en op het moment dat we het crematorium weer verlaten begint de zon te schijnen...........
Donderdagavond De crematie is voorbij. Vanmiddag naar het uitvaartcentrum om voor de allerlaatste keer naar Crista te kijken, haar aan te raken en haar een zoen te geven. Nadat de rest van de familie afscheid had genomen heb ik zelf nog een moment alleen afscheid van Cris kunnen nemen. Toen geholpen met het sluiten van de kist, bloemen naar de auto gebracht en samen met de mensen (3 anderen) van het uitvaartcentrum de kist in de auto getild. Toen in de volgwagen opweg naar het crematorium. We zijn nog even langs ons huis gereden, waar nog een moment stil werd gestaan. Na aankomst in het crematorium weer geholpen met het neerzetten van de saxofoon, Mickey Mouse, foto's, knuffels en bloemen. De "plechtigheid" ging zoals gehoopt. Er waren 105 mensen aanwezig. Na afloop nog de condoleance en vervolgens terug naar het uitvaartcentrum. Met wederzijdse ouders in ons huis nog wat gedronken en gegeten.
Vlak na thuiskomst ging de telefoon. Het was de dierenarts van Ricky met slecht nieuws (Ricky was gisteren bij de dierenarts opgenomen omdat hij ernstig ziek was). Er waren grote problemen met hem geweest en ze hebben Ricky vanmiddag in laten slapen. Misschien is het wel beter zo. Crista was gek op Ricky en Ricky was minstens net zo gek op Crista. Waar Cris ging daar zag je Ricky ook. Als Ricky nu niet door problemen met zijn nieren en longen was gegaan, was hij misschien wel aan een gebroken hart overleden, want ik denk niet dat hij zonder Crista had gekund. Dus nu moet ik morgen afscheid gaan nemen van Ricky (en ik maar denken dat ik alle ellende voorlopig wel gehad had).
Woensdagavond, Condoleance De woensdag begon met het ophalen van de zuurstof door Hoekloos. Hoewel ik blij was dat de "zuurstof spullen" opgehaald werden, had ik toch liever gehad dat ze nog heel lang in huis nodig waren geweest. Ik hou me flink en doe als alles op de gallerij staat de buitendeur dicht. En dan sta ik vervolgens dus voor het raam te kijken hoe alles weer in de vrachtwagen geladen wordt (met tranen in mijn ogen).
Woensdagavond was het zover. De condoleance, iets waar ik enorm tegenop zag. Bij aankomst zag ik hoeveel bloemen er bij Cris stonden. Dit was heel mooi om te zien. Na nog even naar Cris te hebben gekeken maar begonnen met het neerzetten van haar spulletjes. Ze wilde heel graag haar saxofoon, de grote (pluche) Mickey Mouse, beertje van Hardrock Cafe, foto's van de katten en een foto van ons tweetjes (in betere tijden) bij haar hebben. Ondertussen waren de ouders en de rest van de familie ook binnen gekomen. Om 7 uur kwamen de andere mensen binnen. Er zijn heel wat mensen geweest (± 100). Na afloop nog wat dingen voor vandaag door gesproken en toen ben ik naar huis gegaan. Het is vreemd om thuis te komen. Alles is nog zoals het was toen Cris op 18 juli het ziekenhuis in ging. Haar jas hangt nog aan de kapstok, haar boekjes liggen nog op het nachtkastje, de insulinespuiten staan nog in een Disneymok en alle andere spulletjes staan ook nog op hun plek. Het is net alsof ze even de deur uit is om boodschappen te doen of om naar een vriendin te gaan. Alleen is dit niet waar, want ze zal nooit meer door de voordeur stappen :-(
En vandaag het volgende waar ik, zo mogelijk, nog meer tegenop zie. De crematie. Voor de crematie de laatste kans om Crista te zien en even aan te raken. Wat zal het moeilijk zijn om definitief afscheid van haar te nemen. Voor mijn gevoel is alles voor vandaag goed geregeld en ik denk dat Cris tevreden zou zijn, maar toch....... Ik zal blij zijn als vandaag voorbij is.
Bezoek aan Crista We (beide ouders en ik) zijn vanavond naar het rouwcentrum geweest om Crista te bezoeken. Het was de eerste keer sinds we gisteren het ziekenhuis verlieten dat we haar weer zagen. Ik moet zeggen dat het vreemd was om Crista daar te zien liggen, maar het was echt Crista die daar lag. Zo vredig en rustig. Ik kreeg net een mailtje van Gadisa (vriendin) die heeft iets heel moois gemaakt voor Cris (www.gadies.com). Ik weet zeker dat Crista daar heel blij mee zou zijn geweest.
Dat zei Crista zaterdag. Vanaf het moment dat Crista zaterdagmiddag in slaap viel heeft ze geen pijn en benauwdheid meer gehad. De hele tijd heeft Crista rustig gelegen en hebben wij (de ouders van Crista, mijn ouders en ik) samen de tijd doorgebracht. Uiteindelijk is Crista (35 jaar) op zondagochtend 28 juli om 08.30 uur overleden.
Hoe moeilijk het voor mij en de rest van de familie ook is om afscheid te nemen. Het belangrijkste is dat Crista nu rust heeft, niet meer benauwd is en geen pijn meer heeft. Het zal ongetwijfeld een moeilijke tijd voor ons allemaal worden, maar daar komen we ook wel weer doorheen.
Crista en ik hebben samen een heel mooi leven gehad. Ik ben ontzettend blij dat ik de laatste week heel veel tijd met haar heb kunnen doorbrengen. Tijd waarin we het over allerlei dingen (leuke en minder leuke) hebben gehad. Gelukkig heb ik ook tegen haar kunnen zeggen dat ik ontzettend veel van haar hou en dat ik ontzettend trots ben op de manier waarop zij de laatste week (en eigenlijk haar hele leven) met alles om is gegaan. Crista heeft op mij een onuitwisbare indruk gemaakt en ik zal haar zeker nooit vergeten.
