Waarschijnlijk is het stukje dat gisteren geschreven is, het laatste dat voorlopig geschreven wordt. Cris (en ik) heeft zoiets van "het is goed zo" en heeft besloten om voorlopig geen nieuw stukje meer te schrijven. Ik zal proberen af en toe (als ik de gelegenheid heb) het laatste nieuws te melden, maar of dat lukt..........
Woensdag Gesprekje zus, traantje zo. Frans regelt de bezoekjes. Dat zorgt voor minder spanning bij mij. Die nog spreken en die nog zien, pfuuw voor iedereen is het moeilijk! Toch soms nog even iets extra's zeggen over wat je aan elkaar had en elkaar gunt. Het besef dat ik Tubbie 2 (M is over ± 5 weken uitgerekend) niet zal zien doet me ook zeer. En het is fijn als iemand zegt "we zullen er voor Frans zijn". En zo blijft 't nog altijd. Jantje lacht, Jantje huilt. That's Cris!
Terugblik Moet erg vaak aan B denken. Een flinke, lieve vrouw waarmee ik de laatste keer in het ziekenhuis lag. Ze kreeg te horen dat de kanker weer terug was gekomen, eerst had ze nog strijd, opeens gingen haar oogjes minder flonkeren en zag ik dat ze het op gaf. Ik heb veel van haar geleerd, zo zorgzaam nog voor een ander (naar mij toe: "spuiten met een plooi hoor!"). De hele crematie besproken en inderdaad. Het ging precies zoals ze wou. Dat is zo'n mooie gedachte! En samen lachen, samen huilen. Wanneer durf ik in m'n spiegeltje te kijken :-(
Woensdagavond SAAMPJES Ma een nachtje hier, we dachten net als vroeger te doen (ma bij mij logeren toen ik op kamers woonde). Saampjes fijn praten, beetje giechelen, beetje tutten etc. Tuurlijk werd het anders, maar we zijn er voor elkaar en dat is het belangrijkste! 2 dikke vriendinnen.
Donderdag Blij, verdrietig, angstig + boos Voor het eerst 1x een hele lange nacht (23.30 - 05.30) nachtrust gehad zonder wakker worden. Blij dat er een nacht om is, verdrietig om langzaam achteruit te gaan, angstig wakker worden, boos , valt eigenlijk wel mee. Je wilt nog zoveel zeggen, maar kan het soms niet en besef dat ik me erbij neer moet leggen. Me overgeven. Onrust verdwijnt pas als ik, denk ik, iedereen 1x heb gezien en gesproken. Dan kunnen we gewoon "gezellig" babbelen met een kopje thee erbij (net als vanouds). 's Morgens wast mam mij, vroeger een hekel aan getut aan m'n haar. Vanmorgen: "mams, wil je mijn haren borstelen". Nieuwste zin die we momenteel vaak zeggen: Lekker belangrijk! - bloedvlekje op je shirt - m'n suiker is iets te hoog - dit kost zoveel Euro - het is een zooitje in mijn laatje So what!! Lekker belangrijk. Pa haalt ma op en geeft mij een kus en voelt even aan mijn pols. Ik schrok ervan. NIET DOEN roep ik kattig, 't is goed bedoeld. Vorige opnames deed hij dat ook altijd, nu voelt het anders. SORRY PA! SORRY CRIS! Lekker belangrijk. Hou mijn hand gewoon maar vast pa en warm m'n voetjes. BEDANKT PA!
Computerlesjes aan m'n schoonouders Ik ben niet vaak geweest, maar zelfs in korte tijd hebben ze al heel wat geleerd. En daar mogen ze trots op zijn (en dat ben ik ook). En een probleem lost zich ook weer op. Pa + ma kunnen nu ook 't blog lezen, want op sommige momenten print je eigen printer niet (goed). BEDANKT lieve mensen.
Moment voor mezelf Luisteren naar een paar mooie liedjes. Muziek is erg belangrijk in mijn leventje. Iets kan op die manier je gevoel omschrijven, en je kan je er mee uiten. Zo kon ik altijd mijn agressie kwijt op het liedje "Shout Shout" (van Tears for Fears) liedjes van U2. En wegzwijmelen bij een sax-nummer, beetje ontspannen bij Phil Collins. Ook komen er herinneringen naar boven (herbeleven van iemands begrafenis, ons trouwliedje etc.) Concerten van Elton John, Spandau Ballet, Jeff Healy Band, Rob de Nijs, Rene Froger, Paul de Leeuw. Cris was erbij. Ongeacht met wie ik er was. Het was allemaal toppie!
Dinsdag Fysiotherapie Nieuw experiment. Een trilvest, een soortement van duikersoutfit en d.m.v. lucht gaat het vest trillen. Best heavy, soort gevoel van bubbelen in een sterk bubbelbad (maar zonder water!) resultaat: "vermoeiend", beetje vreemd "best lekker", weinig slijm eruit tegenop zien om te hoesten.
Woensdag Moeilijk Het is nog elke keer, bij elk morfine-spuitje, moeilijk om er om te vragen (de reden is "simpel", ik heb pijn en/of benauwd), maar het is 't begin van 't eindtraject. Gisteren zei ik nog "ik denk dat ik een spuitje nodig heb" --> resultaat prikje in linker arm, pijn en benauwdheid weg. Vandaag durfde ik na de 2e prik van vandaag te zeggen "geef me a.u.b. een spuitje" --> zelfde resultaten (alleen nu prikje in rechter arm). Toch een wereld van verschil!
Spanning Nog veel spanning in mijn lijf. Zie nog een boel mensen. Het wordt me te veel en ik kan zelf de afspraakjes niet meer regelen. Moet het uit handen geven en vertrouw m'n scheetje Frans alles toe. Maar het is moeilijk. Hoe meer mensen ik gezien heb, des te meer neemt de spanning af! Mocht ik sommige niet zien/spreken, het is goed zo. En zien we elkaar nog, dan even lekker ouwehoeren over vroeger.
Humor Soms klinkt iets raar! Pilletje erbij, vaker spuitje zus, "ach, dat overleef ik ook wel weer". Oepsie, dus niet....... Nog meer rare zinnen: Ik schrik me dood! : je bent er toch nog Hou je taai! : was ik maar wat minder taai (i.v.m. CF = taaislijmziekte) We kunnen er nog steeds om lachen, toch klinkt het nu soms raar.
Heb ik zo straks over de t.v. geschreven, komt iemand het geld inderdaad ophalen, maar Frans is er niet om te betalen. bovendien noemt ze een prijs die meer is als anders. Je gelooft het of niet, maar Cris heeft klantenkorting! je moet er wel wat voor doen, maar Cris ging over de rooie! geld nu of niet (kan dat niet na 4-en! mijn man is zelf naar de huisarts). Heb je een bewijs van vaste klant?, nou sorry hoor. Die tv heb ik in al die opname periodes al 10 keer betaald en ik weet even niet waar dat ... briefje ligt! En van zo'n akkefietje kan je nu al overstuur raken, waar ik, pa + ma L en G die er net bij waren ook wel weer om moesten lachen. Wat een onbenullig iets. Waar maken we ons druk om, kies een andere baan als je niet een beetje menselijker wilt zijn. ZO!! dat soort dingen wil ik weer even lekker bloggen. Ik kijk overigens al naar aardig wat mooie foto's aan de muur, kaartjes en/of tekeningen met lieve tekstjes en mooie bloemen. Bedankt allemaal! Tot blogs. En echt, Cris heeft geen pijn meer, enne morgen geen patat maar bami! ;-) Uit ervaring weet ik dat de bami hier lekker is.
Geschreven door Cris en Frans in de zusterpost (ook samen nog even gekeken op www.lintje.com)
Maandag Via 't blog wil ik even aangeven dat het fijn is dat iedereen meeleeft. Ik ga proberen om het blog iets "anders" in te vullen. Ik kan wel schrijven die is geweest en die, maar als ik iemand vergeet ofzo, dan zou dat niet leuk zijn. Bovendien pik ik niet alle info even helder op. En de medicatie e.d. hoeft ook niet in details. Dat willen we ook liever minder beschrijven. Het is toch ook niet de bedoeling dat iedereen huilend achter de pc zit. Kop op mensen, ik schrijf weer gewoon wat in me opkomt en dan schrijft Frans tussen haakjes kort samengevat het medische stukje.
Goed, daar komt 'ie: Dinsdag Gisteren voor het eerst een morfine prikje gehad. De stap was moeilijk, maar gelukkig gaf de zuster een klein zetje. Tijdens een fijn gesprek met de zaalarts verdween al snel de pijn en later ook de benauwdheid. Mijn benen en armen zijn voor me gevoel loodzwaar. Frans sliep lekker naast me, dat bed blijft "vrij", dus dat is een fijn idee. Slechts 1 keer wakker geweest, heerlijk! Mag ik nog een weekje tv erbij. Het geld was op voor de tv, dus weer een week erbij gedaan. Gisteren en de vorige dagen maar weinig gekeken, maar ja..... als je geen tv hebt dan wil je vast kijken en misschien kan ik me nu meer ontspannen en echt iets volgen. MAAR wat komt er op tv, geen ootje!!. Als we ER niet konden kijken namen we het wel op en een goede speelfilm kan ook geen kwaad.Voor de rest heb ik het de laatste jaren alleen qua soaps bij "as the world turns" gehouden. Al word ik dat ook een beetje zat hoor. Opeens een tweelingzus erbij, nieuwe relaties, noem maar op. Ik dacht dat wij veel mee maken, maar in een soap kan alles. Tv is soms ook leuk om de volgende dag te kunnen klagen. Bijvoorbeeld Big Brother, hoe verzinnen ze het. Terwijl ik, ik geef het toe, het wel iedere avond keek. Lekker mopperen over een stelletje sukkels :) Nou vooruit.... toch een weekje tv erbij (hihi).
Zondagavond Na pa + ma L kwamen zondagavond ook nog mam + broer L. Op zich was ik daardoor al heel verrast. Ik geef aan dat 't moeilijk wordt om de kuur af te wachten. Word weer zenuwachtig. Weer een pilletje en tot rust komen, wat is dat moeilijk! Na enig getob besloten dat Frans een nachtje komt slapen, gewoon even de tijd kunnen hebben met elkaar, tot rust komen etc. En Frans zal toch voor de komende dagen iets moeten regelen om minder te mogen werken. Eerst maar een afspraak maken met de huisarts.
Maandag De nacht duurde lang. Met zuster M foto's gekeken van haar kat en onze Disney foto's laten zien. Frans had redelijk geslapen. Vreemd hoor samen in het ziekenhuis liggen. WEL te bedenken dat we elkaar ook zo ontmoet hebben! Het was voor mij fijn, ook al had ik dezelfde hoestbuien en benauwdheden. 's Ochtends kwamen pa + ma L. Fijn om te horen dat ze me "fijn" vonden als schoondochter.Ook aan hen kan ik zien voor wat ik bang ben (zo'n "enge" hoestbui/benauwdheid). De zaalarts vindt dat ik eerst nog moet kijken hoe de kuur aanslaat. Ik ben te moe om dit aan te vechten. Ik praat zelf wel met m'n eigen longarts. Dan komt J. J is iemand die ik nog niet zo lang ken. Hij heeft ook CF. J kan het goed voor je op een rijtje zetten. Ik baal om hem deze kant van me te laten zien. Gelukkig is hij reeël en geeft aan: Cris, doe wat jij wil! Dat is het belangrijkste. Beslissen voor een ander kan ik niet.
als er mensen op bezoek willen komen, neem dan even contact met mij (Frans dus) op voor een afspraak (via e-mail of telefoon)
Gistermiddag Een lange zit, want niemand kwam. Dan denk je "kijk wat tv, of lees een boek", maar ik kan heel moeilijk ontspannen. 's Avonds komen pa + ma en Y. We praten een beetje over de "toekomst". Het is moeilijk om te vechten tegen die hoestbuien. 1 ding is zeker, dit wordt een moeilijke en zware week. Frans komt met nichtje L. Ik probeer flink te zijn maar ik huil als ik haar zie. Wat zal d'r in zo'n kinderkoppie omgaan? Als ik zeg "sorry hoor, tante Crista is een beetje verdrietig en moet huilen" zegt ze zelf "geeft niet hoor, dat mag. Dat is af en toe nodig". (en dat met haar inmiddels ontwikkelde zachte G). Pa en ma kwamen 's avonds later nog een keer terug. Ik kon zo moeilijk onstpannen. We vertellen elkaar wat we voelen, huilen met elkaar, hopen nog een beetje, maar denken ook aan 't andere repertoire. Het doet ons verdrietom elkaar te zien huilen. Ze wisten dat hun dochter niet "oud" zou worden, maar als het misschien zo ver is voor afscheid is het toch erg zwaar. De pijn is weer uit te houden, niet helemaal weg, maar vermeerderen we de pillen dan word ik duffer en als ik dan vast slaap en wakker word ben ik erg "eng" benauwd. NEE, dan liever wat pijn. 's Avonds laat komt de dokter nog even praten. Het pilletje Seresta helpt om ontspannen te worden, dus die nemen we dan toch maar. En voor de rest afwachten.
Zondag Best goed geslapen en als ik wakker ben staat zuster M zo naast m'n bed. Echt, als iemand een medaille verdient is zij 't! Het ontbijtje was neergezet, maar Cris was weer weg gedoezelt. Nog steeds balen dat je dan lekker slaapt, maar benauwd wakker wordt. Gewassen door een lieve zuster en nu kantje klaar weer wachten op bezoek. A probeer ik al een paar daagjes te bellen, maar ze zijn kennelijk weg. Vanmorgen kwamen J, T, J, L en B. Wel fijn om ze te zien, maar jammer dat we niet echt kunnen praten. Als ze weg zijn ben ik erg moe. Frans helpt een beetje met 't eten. 's Middags komen pa en ma. Ik ben erg rustig en voel me weer aardig. We doen zelfs, in de rolstoel, een rondje langs alle zalen/kamers. Toch erg moe daarna. J belde hoe het ging, het is moeilijk om 't kort samen te vatten en ook om eerlijk te zijn tijdens haar welverdiende vakantie (niet dat ik iets verzwijg, maar toch.... telefoneren vind ik gewoon niks). Normaal zie ik haar ook niet elke week, maar deze week duurt net als 4 andere "normale" weken. Broeder J komt even zeggen dat hij er pas donderdag weer is. Ik hou me flink........ Zenuwen komen weer terug, wat een trutje ben ik zeg. Ik dacht flinker te zijn! Straks komt Frans weer en vanavond ook pa + ma L. JA, die klok hier wordt vaak bekeken.
Geschreven door Frans (die zo een nachtje in het Dijkzigt gaat slapen)
